Zagrożenia dla pszczół

W przypadku niewłaściwego stosowania środków ochrony roślin powiadom nas o tym 795 074 740.

Dodatkowo powiadom: Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa, Policję, Urząd Gminy, Prezesa najbliższego Stowarzyszenia Pszczelarzy.

Wielki ewolucjonista Karol Darwin powiedział: “Kiedy pszczoła zniknie z powierzchni Ziemi, człowiekowi pozostaną już tylko cztery lata życia. Skoro nie będzie pszczół, nie będzie też zapylania. Zabraknie więc roślin, potem zwierząt, wreszcie przyjdzie kolej na człowieka…” Nasza cywilizacja jest coraz bardziej rozwinięta, ale nie wolno nam zapomnieć, że tak naprawdę jesteśmy uzależnieni od bardzo małych owadów, których na co dzień nie zauważamy. Dlatego bardzo ważne jest dbanie o zapylacze.

Utrata siedlisk – mniej paszy i schronienia dla pszczół

Zmiany w użytkowaniu gruntów, w tym rozwój obszarów miejskich i intensywne rolnictwo spowodowały znaczne straty i rozdrobnienie siedlisk przyjaznych dla zapylaczy. Pszczoły tracą w ten sposób różnorodne źródła pożywienia, których potrzebują do zdrowego odżywiania się.

Istotne jest, aby pszczoły posiadały wystarczającą ilość kwiatów do poszukiwania pożywienia i bezpiecznych miejsc do gniazdowania, wśród roślinności, gleby i żywopłotów. Od drugiej wojny światowej straciliśmy 97% naszych łąk z dziko rosnącymi kwiatami, pozostawiając pszczołom niewiele naturalnych siedlisk. Utrata kluczowych siedlisk w szczególności na gruntach rolnych oznacza, że dzika przyroda (w tym pszczoły), stała się bardziej zależna od obszarów chronionych z dziką przyrodą.

Intensywne rolnictwo

Nowoczesne intensywne metody uprawy poskutkowały utratą tradycyjnych łąk kośnych i kwiatowych, żywopłotów, drzew i innych siedlisk takich jak stawy i łąki. Przywrócenie większej ilości tych naturalnych siedlisk na nasze grunty rolne mogłoby przynieść korzyści rolnikom poprzez zwiększenie liczby darmowych usług naturalnych, które oferuje przyroda – takich jak zapylanie i naturalne drapieżniki, które jedzą szkodniki. Jest to jeden z powodów dla których domagamy się zrównoważonego podejścia do rolnictwa. Takie podejście w mniejszym stopniu opiera się na sztucznych pestycydach chemicznych. Położono w nim większy nacisk na rolnictwo przyjazne dla dzikiej przyrody i rozwiązania, takie jak zintegrowana ochrona przed szkodnikami.

Zmiany klimatyczne – zakłócające zachowanie pszczół

W miarę jak zimy stają się cieplejsze i bardziej wilgotne, a pory roku ulegają zmianie, pojawiają się oznaki, że niektóre dzikie gatunki mogą znajdować się w niewłaściwym miejscu i w niewłaściwym czasie. Naukowcy zaczynają dostrzegać, że zmiany klimatyczne mogą zakłócać zachowanie pszczół gniazdujących i ich pojawienie się po zimie. Zmiany klimatyczne mogą mieć również wpływ na czas kwitnienia roślin, od których pszczoły polegają na pożywieniu. Pszczołom górniczym z Tawny udało się dostosować do zmieniających się warunków klimatycznych, przesuwając się na północ; nie jest jednak pewne, czy wszystkie gatunki pszczół będą w równym stopniu zdolne do przystosowania się. Ciepły klimat może ograniczyć zasięg występowania trzmieli, ponieważ badania wykazały, że mają one trudności z przemieszczaniem się na północ.

Pestycydy, w tym neonikotynoidy – szkodliwe dla zdrowia pszczół

Nawet prawidłowo stosowane pestycydy mogą mieć negatywny wpływ na pszczoły, zmniejszając ich sukces hodowlany i odporność na choroby. Naukowcy odkryli, że narażenie na działanie pestycydów może mieć negatywny wpływ na zdolność pszczół do nawigacji, zdolność trzmieli do rozmnażania się oraz zdolność pszczół do rozmnażania się dowolnych młodych osobników. Pestycydy są przeznaczone do zabijania niechcianych szkodników, ale ich toksyczne właściwości i powszechne stosowanie szkodzą również pożytecznym owadom, takim jak pszczoły. Neonikotynoidy są szczególnie szkodliwą grupą pestycydów uszkadzających pszczoły. Gdy pszczoła żywi się pyłkiem lub zawierającym go nektarem, może to mieć wpływ na centralny układ nerwowy. Ma to wpływ na zadania, od których zależy przetrwanie pszczół, takie jak karmienie, naprowadzanie, poszukiwanie pożywienia i rozmnażanie.

Martwe pszczoły zabite w wyniku oprysków pól wykonywanych niezgodnie z przepisami.

Szkodniki i choroby, czyli podwójne kłopoty dla pszczół

Edukacja pszczelarzy w zakresie ochrony kolonii pszczół przed szeregiem szkodników i chorób jest niezwykle ważna.  Dla przykładu varroa mites – malutkie pasożytnicze roztocze przyczepia się do pszczoły miodnej, przenosi chorobę i osłabia jej siłę. Dowody wskazują, że niektóre choroby pszczół miodnych mogą rozprzestrzeniać się na dzikie trzmiele. Zarządzanie zdrowiem pszczół jest jednym ze sposobów w jaki pszczelarze mogą chronić zarówno dzikie pszczoły jak i ich ule.